این یک اعتراف سنگین است!

جدیدا اینجوری شدم که تو جمع‌ها اکثر بحث‌هایی که واسه همه به شدت جالب و جذابه، به شدت به نظرم بی‌اهمیت و مسخره می‌آد! بعد کلا چند وقته جهان ذهنی‌ام به شدت دورتر و یه جای دیگه تر از این بحث‌ها و جذابیت‌هاست! بعد از دور نگاه می‌کنم به کارای ملت و خیلی نارسیسانه به خودم می‌گم خب بریم سر کارای خودمون! بعد اینه که کلا شرکت کردن تو بحث‌ها و همراهی کردن تو اتفاقات وبلاگیم هم نمی‌آد! حالا گیرم که سر اون ماجرای روایت زنانه یک ساعت و نیم با زهرا بحث کرده باشیم یا سر این تی‌آی‌ها و پی‌آی‌ها کلی خندیده باشیم!
می‌گم یعنی واسه اینه چند وقته اینجا انقدر کم می‌نویسم.