Sunday، September 06، 2009

انکار

تنها آرزوی این روزها آرامش است. دلم مخدری می‌خواهد که فراموشی بیاورد و فراموشی مربوطه آرامش ِ از دست رفته را. بیا فراموش کنیم که منتظریم، فراموش کنیم که درد می‌کشیم، فراموش کنیم هر چیزی را که آزارمان می‌دهد، هر چیزی که هست و بودنش آزارمان می‌دهد و هر چیزی که باید باشد و نیست و نبودنش آزارمان می‌دهد. بیا فراموش کنیم ...

1 نظرات:

ماه گیر پیر گفت...

رفتن به عمق دریای نامسکون مرفین شاید اما نه باید بدستش آورد تا دیرپا تر باشد