skip to main
|
skip to sidebar
...
سهشنبه، فروردین ۲۹، ۱۳۸۵
عاشق اون لحظه ای ام که بعد از یه ابر و بارون حسابی، گرفتگی ِ هوا یکهو باز می شه و دنیا رو غرق نور و شادی می کنه و این خوشی انقدر بیشتر از ظرفیتم ِ که ممکنه از شدتش دیوونه شم !
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر
پیام جدیدتر
پیام قدیمی تر
صفحهٔ اصلی
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر