سه‌شنبه، فروردین ۲۹، ۱۳۸۵

عاشق اون لحظه ای ام که بعد از یه ابر و بارون حسابی، گرفتگی ِ هوا یکهو باز می شه و دنیا رو غرق نور و شادی می کنه و این خوشی انقدر بیشتر از ظرفیتم ِ که ممکنه از شدتش دیوونه شم !

هیچ نظری موجود نیست: